20 ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದಿನ ಉತ್ತರಪ್ರದೇಶ ವಿಧಾನಸಭಾ ಚುನಾವಣೆ-ದಿನೇಶ್ ಅಮೀನಮಟ್ಟು

ಸರಿಯಾಗಿ ಇಪ್ಪತ್ತು ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆ ಇದೇ ದಿನ ಫೆಬ್ರವರಿ ತಿಂಗಳ ಹದಿಮೂರರಂದು ನಾನು ಪಶ್ಚಿಮ ಉತ್ತರಪ್ರದೇಶದ ಮೀರತ್ ನಲ್ಲಿದ್ದೆ.
ದೆಹಲಿ ದಿನಗಳ ನನ್ನ ವೃತ್ತಿಜೀವನದ ಚುನಾವಣಾ ಯಾತ್ರೆ ಪ್ರಾರಂಭಗೊಂಡದ್ದು 2002ರ ಉತ್ತರಪ್ರದೇಶ ವಿಧಾನಸಭಾ ಚುನಾವಣೆಯಿಂದ. ಆ ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ ನಡೆದಿರುವ 2002, 2007 ಮತ್ತು 2012ರ ವಿಧಾನಸಭಾ ಚುನಾವಣೆಗಳು ಮತ್ತು 2004 ಮತ್ತು 2009ರ ಲೋಕಸಭಾ ಚುನಾವಣೆಗಳನ್ನು ನಾನು ವರದಿ ಮಾಡಿದ್ದೆ. ಸುಮಾರು ಎರಡುವರೆ ಲಕ್ಷ ಚದರ ಕಿ.ಮೀನಷ್ಟು ವಿಸ್ತಾರ ಹರಡಿಕೊಂಡಿರುವ ಉತ್ತರಪ್ರದೇಶ ಹಲವು ರಾಜ್ಯಗಳನ್ನೊಳಗೊಂಡ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ದೇಶದಂತಿದೆ. ಅಂತಹ ಭೌಗೋಳಿಕ, ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ, ಸಾಮಾಜಿಕ ವೈವಿಧ್ಯದ ರಾಜ್ಯ.
ರಾಜ್ಯದ ಉದ್ದಗಲಕ್ಕೆ ಮೀರತ್ ನಿಂದ ಮಿರ್ಜಾಪುರದ ವರೆಗೆ ಇಟಾವದಿಂದ ಗೋರಖ್ ಪುರದ ವರೆಗೆ ಅಲೆದಾಡಿ ಇಷ್ಟೆಲ್ಲ ಚುನಾವಣೆಗಳನ್ನು ವರದಿ ಮಾಡಿದ ನಂತರವೂ ಅಲ್ಲಿನ ರಾಜಕೀಯವನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಂಡಿದ್ದೇನೆ ಎಂದು ಹೇಳುವ ಧೈರ್ಯ ನನಗಿಲ್ಲ. ಆದರೆ 2002ರ ವಿಧಾನಸಭಾ ಚುನಾವಣಾ ಫಲಿತಾಂಶ ಅತಂತ್ರ. 2007ರಲ್ಲಿ ಮಾಯಾವತಿಯವರ ಬಿಎಸ್ ಪಿ ಮತ್ತು 2012ರಲ್ಲಿ ಅಖಿಲೇಶ್ ಯಾದವ್ ಅವರ ಸಮಾಜವಾದಿ ಪಕ್ಷ ಅಧಿಕಾರಕ್ಕೆ ಬರಲಿದೆ ಎಂಬ ನನ್ನ ಚುನಾವಣಾ ಭವಿಷ್ಯದ ಸೂಚನೆ ನಿಜವಾಗಿರುವುದು ವೃತ್ತಿಜೀವನದ ತೃಪ್ತಿ.
ಕೊರೊನಾ ಹಾವಳಿ ಇಲ್ಲದೆ ಹೋಗಿದ್ದರೆ, ಈ ಬಾರಿ ಚುನಾವಣೆಯ ನೆಪದಲ್ಲಿ ಉತ್ತರಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಸುತ್ತು ಅಡ್ಡಾಡುವ ಯೋಚನೆ ಇತ್ತು. ಈಗ ಉಳಿದಿರುವುದು ಹಳೆಯ ನೆನಪುಗಳ ಮೆಲುಕಾಟವಷ್ಟೆ. ಈಗಾಗಲೇ ಮೊದಲ ಸುತ್ತಿನ ಮತದಾನ ನಡೆದಿರುವ ಪಶ್ಚಿಮ ಉತ್ತರಪ್ರದೇಶದ 58 ವಿಧಾನಸಭಾ ಕ್ಷೇತ್ರಗಳ ಚುನಾವಣಾ ಸಮೀಕ್ಷಾ ರೂಪದ ಲೇಖನ ವಾರ್ತಾಭಾರತಿಯ ಇಂದಿನ ಸಂಚಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟವಾಗಿದೆ. ಮಾರ್ಚ್ 10ಕ್ಕೆ ಚುನಾವಣಾ ಫಲಿತಾಂಶ ಪ್ರಕಟವಾಗಲಿದೆ. ಅಲ್ಲಿಯ ವರೆಗೆ ಆಗಾಗ ಉತ್ತರಪ್ರದೇಶದ ಚುನಾವಣೆ ಬಗ್ಗೆ ಬರೆಯಬೇಕೆಂದಿದ್ದೇನೆ.


ಉತ್ತರ ಪ್ರದೇಶ ನೀಡಬಹುದಾದ ಉತ್ತರ
ಉತ್ತರ ಪ್ರದೇಶದ ಪೂರ್ವಭಾಗದಿಂದ ಆಗ್ರಾ ಮೂಲಕ ಪಶ್ಚಿಮಕ್ಕೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದಾಗ ಸ್ವಾಗತಿಸುವ ಯಮುನೆಯ ನೀರಿನಿಂದ ಸಮೃದ್ಧವಾದ ಫಲವತ್ತಾದ ಗದ್ದೆಗಳು, ಕಬ್ಬು ಮತ್ತು ಭತ್ತದ ಬೆಳೆಗಳು, ಟ್ರಾಕ್ಟರ್ ಓಡಿಸುತ್ತಿರುವ ರೈತರು, ದನ-ಕರುಗಳ ಹಿಂಡು… ಎದುರಾಗುವ ಜನರ ಜಾತಿ, ವೃತ್ತಿ, ಸಾಮಾಜಿಕ ಜೀವನ, ಸ್ವಭಾವ ಎಲ್ಲವನ್ನು ನೋಡುತ್ತಾ ಹೋದಂತೆ ಒಂದು ಕ್ಷಣ ಮಂಡ್ಯ,ಮೈಸೂರು ಭಾಗದ ಊರುಗಳು ನೆನಪಾಗಬಹುದು. ಇದು `ಹರಿತ್ ಪ್ರದೇಶ~ ಎಂದು ಹೇಳಾಗುತ್ತಿರುವ ಪಶ್ಚಿಮ ಉತ್ತರಪ್ರದೇಶ.
ಮೀರತ್ ಮತ್ತು ಸಹರಾಣಪುರ ವಿಭಾಗದ ಗಾಜಿಯಾಬಾದ್, ಬಾಗಪತ್, ಮುಜಾಪರ್ ನಗರ,ಶಾಮ್ಲಿ, ಗೌತಮ್ ಬುದ್ದ ನಗರ ಜಿಲ್ಲೆಗಳನ್ನು ಸ್ಥೂಲವಾಗಿ ಪಶ್ಚಿಮ ಉತ್ತರಪ್ರದೇಶ ಎಂದುಕರೆಯಲಾಗುತ್ತಿದೆ. ಒಂದು ಕಾಲದ ಚೌದರಿ ಚರಣ್ ಸಿಂಗ್ ಅವರ ರಾಜಕೀಯದ ಕರ್ಮ ಭೂಮಿ.

ಚರಣ್ ಸಿಂಗ್ ನಂತರ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡ ಮಹೇಂದ್ರಸಿಂಗ್ ಟಿಕಾಯತ್ ಎಂಬ ಜಾಟ ಸಮುದಾಯದ ನಾಯಕ ನೇರವಾಗಿ ರಾಜಕೀಯ ಪ್ರವೇಶಿಸದೆ ಇದ್ದರೂ ತಮ್ಮ ಭಾರತ ಕಿಸಾನ್ ಯೂನಿಯನ್ ಮೂಲಕ ಜಾಟರ ರಾಜಕೀಯ ನಿರ್ಧಾರದ ಮೇಲೆ ಪ್ರಭಾವ ಬೀರುವ ಸಾಮರ್ಥ್ಯ ಹೊಂದಿದ್ದರು ಈ ಟಿಕಾಯತ್ ಎಂಬ ಘಾಟಿ ರೈತ ನಾಯಕ ದೆಹಲಿಯ ಸಂಸತ್ ಭವನದ ಎದುರಿನ ರಾಜ್ ಪಥದಲ್ಲಿ ಟ್ರಾಕ್ಟರ್ ಮತ್ತು ಎತ್ತಿನಗಾಡಿಗಳನ್ನು ಅಡ್ಡಹಾಕಿ ಆಗಿನ ಪ್ರಧಾನಿ ರಾಜೀವ್ ಗಾಂಧಿಯವರನ್ನೇ ತನ್ನಬಳಿ ಕರೆಸಿಕೊಂಡದ್ದು. ಇದೇ ಪ್ರದೇಶದಿಂದಲೇ ಬಂದ ರೈತರು ದೆಹಲಿಗೆ ಮುತ್ತಿಗೆ ಹಾಕಿ 56 ಇಂಚು ಎದೆಯ ಪ್ರಧಾನಿಯನ್ನು ಮಂಡಿ ಊರುವಂತೆ ಮಾಡಿದ್ದು.
ಈ ಇಬ್ಬರು ಹಿರಿಯ ನಾಯಕರು ನೇಪಥ್ಯಕ್ಕೆ ಸರಿದ ನಂತರ ಅಪ್ಪನ ಮುಂಡಾಸು ಧರಿಸಿ ರಾಜಕೀಯ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದ ಅಜಿತ್ಸಿಂಗ್ ಜಾಟರ ಪ್ರಶ್ನಾತೀತ ನಾಯಕರಾಗಿದ್ದರು. ಈಗ ಮಗ ಜಯಂತ್ ಚೌದರಿ ಅಜ್ಜನ ವಾರಸುದಾರರಾಗಿದ್ದಾರೆ. ಅಪ್ಪ ಮಹೇಂದ್ರ ಸಿಂಗ್ ಟಿಕಾಯತ್ ನಂತೆ ಮಗ ರಾಕೇಶ್ ಟಿಕಾಯತ್ ಕೂಡಾ ನೇರ ರಾಜಕೀಯ ಪ್ರವೇಶ ಮಾಡದೆ ರೈತ ಸಂಘಟನೆಯ ಮೂಲಕ ಈ ಪ್ರದೇಶದ ರಾಜಕೀಯವನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸುವ ರಿಮೋಟ್ ಕಂಟ್ರೋಲ್ ಆಗಿದ್ದಾರೆ.
ಒಂದು ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಜಾಟ್-ದಲಿತ-ಮುಸ್ಲಿಮ್ ಪ್ರಾಬಲ್ಯದ ಈ ಪ್ರದೇಶದ ರಾಜಕೀಯವನ್ನು ನಿರ್ಧರಿಸುತ್ತಿದ್ದುದು ಚೌದರಿ ಚರಣ್ ಸಿಂಗ್. ಅವರ ನಂತರ ಅಪ್ಪನ ರಾಜಕೀಯ ವಾರಸುದಾರಿಕೆಯನ್ನು ಅಜಿತ್ ಸಿಂಗ್ ಪಡೆದರೂ ಅಪ್ಪನ ರಾಜಕೀಯ ಯಶಸ್ಸು ಮಗನಿಗೆ ಸಿಗಲೇ ಇಲ್ಲ. ಇದಕ್ಕೆ ಮುಖ್ಯ ಕಾರಣ- ಅಧಿಕಾರಕ್ಕಾಗಿ ಅಜಿತ್ ಸಿಂಗ್ ನಡೆಸುತ್ತಿದ್ದ ಪಕ್ಷಾಂತರದ ಆಟಗಳು. ಯಾವಾಗ ಅಜಿತ್ ಸಿಂಗ್ ವಾಜಪೇಯಿ ಸರ್ಕಾರ ಸೇರಿ ಕೇಂದ್ರ ಸಚಿವರಾದರೂ ಮುಸ್ಲಿಮರು ನಿಧಾನವಾಗಿ ಅವರ ಪಕ್ಷದಿಂದ ದೂರ ಸರಿಯತೊಡಗಿದ್ದರು. 2007ರಲ್ಲಿ ಅಜಿತ್ಸಿಂಗ್ ಅವರ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಲೋಕದಳಕ್ಕೆ ಸಿಕ್ಕಿದ್ದು ಕೇವಲ ಹತ್ತು. ಕಳೆದ ವಿಧಾನಸಭಾ ಚುನಾವಣೆಯಲ್ಲಿಯೂ ಆರ್ ಎಲ್ ಡಿಗೆ ಸಿಕ್ಕಿದ್ದು ಒಂದು ಸ್ಥಾನ ಮಾತ್ರ.
ಪಶ್ಚಿಮ ಉತ್ತರಪ್ರದೇಶದ ರಾಜಕೀಯದ ಬಣ್ಣ-ವಿನ್ಯಾಸಗಳು ಬದಲಾಗಿದ್ದು ಪ್ರಮುಖವಾಗಿ ಮೂರು ಬೆಳವಣಿಗೆಗಳಿಂದ. ಎಂಬತ್ತರ ದಶಕದ ಕೊನೆಭಾಗದಲ್ಲಿ ನಡೆದ ಕಾನ್ಸಿರಾಮ್ ಪ್ರವೇಶ, ಎರಡನೆಯದು 2013ರಲ್ಲಿ ನಡೆದ ಮುಜಾಪರ್ ನಗರದ ಕೋಮುಗಲಭೆ ಮೂರನೆಯದ್ದು ಇತ್ತೀಚಿನ ರೈತ ಚಳುವಳಿ.
ಜಾಟರ ಪಾಳೆಪಟ್ಟುವಿನಂತಿದ್ದ ಈ ಪ್ರದೇಶದ ರಾಜಕೀಯ ಬೇರುಗಳನ್ನು ಮೊದಲ ಬಾರಿ ಅಲ್ಲಾಡಿಸಿದ್ದು ಕಾನ್ಸಿರಾಮ್. 1984ರಲ್ಲಿ ಪಂಜಾಬ್ ನಿಂದ ಉತ್ತರಪ್ರದೇಶಕ್ಕೆ ಬಂದಿದ್ದ ಕಾನ್ಸಿರಾಮ್ ನಂತರದ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲಿಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿ ಸಾಮಾಜಿಕ ಮತ್ತು ರಾಜಕೀಯ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನು ಬದಲಾಯಿಸಿಬಿಟ್ಟಿದ್ದರು. 2012ರ ವಿಧಾನಸಭಾ ಚುನಾವಣೆಯ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ನಾನು ಈ ಪ್ರದೇಶಕ್ಕೆ ಭೇಟಿ ನೀಡಿದ್ದಾಗ ಬಹಳಷ್ಟು ದಲಿತ ನಾಯಕರು ಕಾನ್ಸಿರಾಮ್ ಅವರನ್ನು ನೆನಪು ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದರು. ‘ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ನಾವು ಮತಚಲಾಯಿಸಿರಲೇ ಇಲ್ಲ, ಆ ಮಟ್ಟದ ಜಾಟರ ದಬ್ಬಾಳಿಕೆ ಇತ್ತು. ಭೂಮಾಲೀಕರದಾದ ಜಾಟರು ಇತ್ತೀಚಿನವರೆಗೂ ಪಾಳೆಪಟ್ಟು ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಈ ಪ್ರದೇಶವನ್ನು ತಮ್ಮ ನಿಯಂತ್ರಣದಲ್ಲಿಟ್ಟುಕೊಂಡಿದ್ದರು.

ತಮ್ಮ ಶ್ರಮದ ಫಲವನ್ನು ನೋಡಲು ಕಾನ್ಸಿರಾಮ್ ಜೀವಂತವಾಗಿರಲಿಲ್ಲ. 2007ರ ವಿಧಾನಸಭಾ ಚುನಾವಣೆಯಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲಿನ 68 ಸ್ಥಾನಗಳ ಪೈಕಿ 35ರಲ್ಲಿ ಬಿಎಸ್ಪಿ ಅಭ್ಯರ್ಥಿಗಳು ಗೆದ್ದಿದ್ದರು. ಒಂದು ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಜಾಟರ ನಾಡು~ ಎಂದು ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತಿದ್ದ ಈ ಪ್ರದೇಶಜಾಟ-ಜಾಟವರ ನಾಡು~ ಎಂದು ಕರೆಯುವಷ್ಟು ಬದಲಾಗಿದ್ದು ಈ ರಾಜಕೀಯ ಪಲ್ಲಟದ ನಂತರದ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ.( 2012ರ ಈ ಪ್ರದೇಶದ ನನ್ನ ಚುನಾವಣಾ ಸಮೀಕ್ಷೆಯ ಹೆಡ್ಡಿಂಗ್ : ಹರಿತ್ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ ಜಾಟ-ಜಾಟವಾರ ಕಾಳಗ). ಆಗ್ರಾ ಮತ್ತು ಆಲಿಘಡ್ ಗಳಲ್ಲಿ ಪರಿಶಿಷ್ಟ ಜಾತಿಯ ಜನಸಂಖ್ಯೆ ರಾಜ್ಯದ ಸರಾಸರಿಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚಿದೆ. 2007ರ ಚುನಾವಣೆಯಲ್ಲಿ ಈ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ ಬಿಎಸ್ ಪಿ ದೊಡ್ಡ ಪ್ರಮಾಣದ ಗೆಲುವು ಸಾಧಿಸಿತ್ತು.
ಎರಡನೆಯ ಬೆಳವಣಿಗೆ 2013ರಲ್ಲಿ ನಡೆದ ಮುಜಾಫರ್ ನಗರ ಕೋಮುಗಲಭೆ. ಈ ಗಲಭೆಯಿಂದಾಗಿ ಚರಣ್ ಸಿಂಗ್ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಈ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿದ್ದ ಜಾಟ್-ಮುಸ್ಲಿಮ್ ಭಾಯಿಚಾರಾ ಛಿದ್ರವಾಗಿತ್ತು. ಗಲಭೆಯಲ್ಲಿ 62 ಮಂದಿ ಮೃತಪಟ್ಟು ಸುಮಾರು 40000 ಜನ ಊರು ಬಿಟ್ಟು ಹೋಗಿದ್ದರು. ಅಲ್ಲಿಂದ ಬರುತ್ತಿರುವ ವರದಿಗಳ ಪ್ರಕಾರ ಗಲಭೆಯ ಗಾಯ ಇನ್ನೂ ಪೂರ್ಣ ಮಾಸಿಲ್ಲ. ಉತ್ತರಪ್ರದೇಶದ ಮುಸ್ಲಿಮ್ ಜನಸಂಖ್ಯಾ ಪ್ರಮಾಣ 19.3%. ಆದರೆ ಪಶ್ಚಿಮ ಉತ್ತರಪ್ರದೇಶದ ಮುಜಾಪರ್ ನಗರ, ಮೀರತ್, ಗಾಜಿಯಾಬಾದ್, ಭಾಗಪತ್, ಬುಲಂದ್ ಶಹರ್ ಗಳಲ್ಲಿ ಮುಸ್ಲಿಮ್ ಜನಸಂಖ್ಯೆ ಶೇಕಡಾ 25ರಿಂದ 40ರಷ್ಟಿದೆ. ಜಾಟರ ಜನಸಂಖ್ಯೆ ಶೇಕಡಾ 15ರಿಂದ 20ರಷ್ಟಿದೆ.
ಮುಜಾಪರ್ ಗಲಭೆಯ ನಂತರ 2014 ಮತ್ತು 2019ರಲ್ಲಿ ನಡೆದ ಲೋಕಸಭಾ ಚುನಾವಣೆ ಮತ್ತು 2017ರಲ್ಲಿ ನಡೆದ ವಿಧಾನಸಭಾ ಚುನಾವಣೆಯಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲಿಯ ವರೆಗೆ ಅಸ್ತಿತ್ವವೇ ಇಲ್ಲದೆ ಇದ್ದ ಬಿಜೆಪಿ ಈ ಪ್ರದೇಶದ ತುಂಬಾ ಆವರಿಸಿಕೊಂಡು ಬಿಟ್ಟಿತು. ಸಿಎಸ್ ಡಿಎಸ್-ಲೋಕನೀತಿಯವರ ಸಮೀಕ್ಷೆ ಪ್ರಕಾರ ಶೇಕಡಾ 91ರಷ್ಟು ಜಾಟರು ಬಿಜೆಪಿಗೆ ಮತಹಾಕಿದ್ದಾರೆ.
2014ರ ಲೋಕಸಭಾ ಚುನಾವಣೆಯಲ್ಲಿ ಬಿಜೆಪಿ ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ ಗಳಿಸಿದ್ದ ಮತಪ್ರಮಾಣ 42.%, 58 ಕ್ಷೇತ್ರಗಳಲ್ಲಿ 51.8%. 2017ರ ವಿಧಾನಸಭಾ ಚುನಾವಣೆಯಲ್ಲಿ ಬಿಜೆಪಿಯ ರಾಜ್ಯವ್ಯಾಪಿ ಮತಪ್ರಮಾಣ 39.7%, ಈ 58 ಕ್ಷೇತ್ರಗಳಲ್ಲಿ 46.3%. 2019ರ ಲೋಕಸಭಾ ಚುನಾವಣೆಯಲ್ಲಿ ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ ಗಳಿಸಿದ್ದ ಮತಪ್ರಮಾಣ 49.5%, ಈ 58 ಕ್ಷೇತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಅದು 56%.
2002ರ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಭಾರತೀಯ ಜನತಾ ಪಕ್ಷ ಜಾರು ದಾರಿಯಲ್ಲಿತ್ತು.. ರಾಮಜನ್ಮಭೂಮಿ ಚಳುವಳಿಯ ರಥ ಏರಿ ಹೊರಟಿದ್ದ ಬಿಜೆಪಿ 1991ರಲ್ಲಿ 221 ಸ್ಥಾನಗಳನ್ನು ಗೆದ್ದು ಉತ್ತರಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ ಅಧಿಕಾರಕ್ಕೆ ಬಂದಿತ್ತು. ಅದರ ನಂತರದ ಹತ್ತು ವರ್ಷಗಳ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ನಡೆದಿದ್ದ ಐದು ಚುನಾವಣೆಗಳಲ್ಲಿ ಬಿಜೆಪಿ ಬಲ ಕುಸಿಯುತ್ತಾ ಹೋಗಿ 2012ರಲ್ಲಿ ಅದು 47 ಸದಸ್ಯ ಬಲಕ್ಕೆ ತಲುಪಿತ್ತು. ಈ ನಡುವೆ ಮಾಯಾವತಿಯವರ ಬಿಎಸ್ ಪಿ ಜೊತೆ ಹೊಂದಾಣಿಕೆ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಬಿಜೆಪಿ ನಾಲ್ಕುವರೆ ವರ್ಷ ಅಧಿಕಾರದಲ್ಲಿದ್ದರೂ 1991ರ ವೈಭವದ ದಿನಗಳನ್ನು ಮರಳಿ ಗಳಿಸಲಾಗಿಲ್ಲ. ಮುಜಾಫರ್ ನಗರದ ಒಂದು ಗಲಭೆ ಮತ್ತೆ ಬಿಜೆಪಿಯನ್ನು ಗತವೈಭವದ ದಿನಗಳಿಗೆ ಮರಳಿಸಿತ್ತು.
ಬಹುಷ: ಈ ಚುನಾವಣೆಯಲ್ಲಿಯೂ ಬಿಜೆಪಿಯ ಚೈತ್ರಯಾತ್ರೆ ಸುಗಮವಾಗಿ ಮುಂದುವರಿಯುತ್ತಿತ್ತೋ ಏನೋ? ಆದರೆ 2020ರ ನವಂಬರ್ ನಲ್ಲಿ ಪ್ರಾರಂಭವಾಗಿ ಸುಮಾರು ಒಂದು ವರ್ಷದ ಕಾಲ ನಡೆದಿರುವ ರೈತ ಪ್ರತಿಭಟನೆ ಮತ್ತೆ ಇಲ್ಲಿನ ರಾಜಕೀಯ ಪಲ್ಲಟಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾಗಿದೆ. ಕಳೆದ ಮೂರು ಚುನಾವಣೆಗಳಲ್ಲಿ ಬಿಜೆಪಿಯ ಅಖಂಡ ಬೆಂಬಲಿಗರಾಗಿದ್ದ ಜಾಟ ಸಮುದಾಯ ರೈತ ವಿರೋಧಿ ಬಿಜೆಪಿಗೆ ತಿರುಗಿಬಿದ್ದಿದೆ. ಎಸ್ ಪಿ-ಆರ್ ಎಲ್ ಡಿ ಮೈತ್ರಿಕೂಟದ ಮುಸ್ಲಿಮ್ ಓಲೈಕೆ ಬಗ್ಗೆ ಅಸಹನೆ ಇದ್ದರೂ ಕಳೆದ ಮೂರು ಚುನಾವಣೆಗಳಲ್ಲಿ ಬಿಜೆಪಿಗೆ ಮತಹಾಕಿದ್ದ ಜಾಟರಲ್ಲಿ ಕನಿಷ್ಠ ಅರ್ಧದಷ್ಟಾದರೂ ವಾಪಸ್ ಬರುವ ನಿರೀಕ್ಷೆಯಿದೆ. ಉತ್ತರಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ ಸದ್ಯಕ್ಕೆ ಆರ್ ಎಲ್ ಡಿಯ ಜಯಂತ್ ಚೌದರಿಯವರನ್ನು ಬಿಟ್ಟರೆ ರಾಜಕೀಯ ಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ಬೇರೆ ನಾಯಕರಿಲ್ಲ. ವಿಧಾನಸಭೆಯಲ್ಲಿ ತಮ್ಮ ಪರವಾದ ದನಿಯಾಗಲಿರುವ ಜಯಂತ್ ಚೌದರಿಯವರನ್ನು ಗೆಲ್ಲಿಸಬೇಕೆಂಬ ಜಾಟರ ತೀರ್ಮಾನಿಸಿದಂತಿದೆ.
ಇದೇ ರೀತಿ ಮುಸ್ಲಿಮರೂ ಈ ಚುನಾವಣೆಯಲ್ಲಿ ಬಿಜೆಪಿ ಅಧಿಕಾರಕ್ಕೆ ಬರದಂತೆ ತಡೆಯಲು ಸಮಾಜವಾದಿ ಪಕ್ಷವನ್ನು ಬೆಂಬಲಿಸುವುದು ಅನಿವಾರ್ಯವಾಗಿದೆ. ಚುನಾವಣಾ ನಂತರದ ಮೈತ್ರಿಯಲ್ಲಿ ಬಿಜೆಪಿ ಕೂಡಾ ಅಸ್ಪೃಶ್ಯ ಅಲ್ಲ ಎಂದು ಈಗಾಗಲೇ ಬಿಎಸ್ ಪಿ ಹೇಳಿರುವ ಕಾರಣ ಮತ್ತು ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ ಪಕ್ಷಕ್ಕೆ ಅಸ್ತಿತ್ವವೇ ಇಲ್ಲದ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಮುಸ್ಲಿಮರಿಗೂ ಬೇರೆ ಆಯ್ಕೆ ಇಲ್ಲ.
ಬಿಎಸ್ ಪಿಯ ಮಾಯಾವತಿ ಸ್ವಯಂಕೃತ ಅಪರಾಧಗಳಿಂದಾಗಿ ಏಕಾಂಗಿಯಾಗಿದ್ದಾರೆ. ಹದಿನೈದು ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆ ಇಲ್ಲಿನ ಜಾಟರ ಕೋಟೆಗೆ ನುಗ್ಗಿ ಬಲಪ್ರದರ್ಶನ ಮಾಡಿದ್ದ ಆನೆ ಬಡಕಲಾಗಿ ಹೋಗಿದೆ. ಒಂದು ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಭಾಯಿಚಾರಾದ ಮೂಲಕ ಬಂದಿದ್ದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ದೂರವಾಗಿದ್ದಾರೆ, ಮುಸ್ಲಿಮರು ನಂಬಿಕೆ ಕಳೆದುಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ, ದಲಿತರಲ್ಲಿಯೂ ಜಾಟವೇತರ ಸಮುದಾಯಗಳು ಬೆಹನ್ ಜಿಯಿಂದ ದೂರವಾಗುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.
ಈ ಹಿನ್ನೆಲೆಯಲ್ಲಿ ಆರ್ ಎಲ್ ಡಿ-ಎಸ್ ಪಿ ಮೈತ್ರಿಕೂಟ ಪಶ್ಚಿಮ ಉತ್ತರಪ್ರದೇಶದ ಗೆಲ್ಲುವ ಜೋಡಿಯಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತಿದೆ. ಉತ್ತರಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ ಪ್ರಾರಂಭದಿಂದಲೂ ಯಾದವೇತರ ಹಿಂದುಳಿದ ಜಾತಿಗಳನ್ನು ಒಲಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಮಾಡಿರುವ ಪ್ರಯತ್ನಕ್ಕೆ ಬಿಹಾರ ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ ಸಿಕ್ಕಿರುವ ಯಶಸ್ಸು ಇಲ್ಲಿ ಸಿಕ್ಕಿಲ್ಲ. ಇದಕ್ಕೆ ಮುಖ್ಯ ಕಾರಣ ಈ ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬ ನಿತೀಶ್ ಕುಮಾರ್ ಅವರನ್ನು ಹುಟ್ಟುಹಾಕಲು ಬಿಜೆಪಿಗೆ ಸಾಧ್ಯವಾಗಿಲ್ಲ. ಜಾಣ್ಮೆಯಿಂದ ದಾಳ ಉರುಳಿಸುತ್ತಿರುವ ಅಖಿಲೇಶ್ ಸಿಂಗ್ ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ ಹಿಂದುಳಿದ ಜಾತಿಗಳು ಮತ್ತು ಮುಸ್ಲಿಮರ ಮತಗಳ ಜೊತೆ ಆರ್ ಎಲ್ ಡಿ ಜೊತೆಗಿನ ಮೈತ್ರಿಯಿಂದ ಜಾಟರ ಮತಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ದುರ್ಬಲ ಬಿಎಸ್ ಪಿಯಿಂದಾಗಿ ದೂರವಾಗುತ್ತಿರುವ ಒಂದಷ್ಟು ದಲಿತ ಮತಗಳನ್ನು ಸೆಳೆಯುವ ಪ್ರಯತ್ನ ಮಾಡುತ್ತಿರುವುದು ಬಿಜೆಪಿಗೆ ಹಳೆಯ ಗೆಲುವನ್ನು ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಕಷ್ಟವಾಗಬಹುದು.
ಆದರೆ ಬಿಜೆಪಿಯನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಪಕ್ಕಕ್ಕಿಡುವ ಮೊದಲು ಕಳೆದ ವಿಧಾನಸಭಾ ಚುನಾವಣೆಯಲ್ಲಿ ಅದು ಸಾಧಿಸಿದ್ದ ಅಭೂತಪೂರ್ವ ಗೆಲುವಿನ ಕಡೆಗೊಂದು ನೋಟ ಹರಿಸಲೇಬೇಕು.
ಮೊದಲ ಹಂತದ ಚುನಾವಣೆ ನಡೆದ 58 ಕ್ಷೇತ್ರಗಳು 2017ರ ಚುನಾವಣೆಯಲ್ಲಿ ಮೀರತ್ ಮತ್ತು ಸಹರಾಣಪುರ ವಿಭಾಗಗಳ ಎಂಟು ಜಿಲ್ಲೆಗಳ ವ್ಯಾಪ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಬರುವ 37 ಕ್ಷೇತ್ರಗಳ ಪೈಕಿ 33 ಕ್ಷೇತ್ರಗಳನ್ನು ಬಿಜೆಪಿ ಗೆದ್ದಿತ್ತು. ಉಳಿದ ನಾಲ್ಕು ಸ್ಥಾನಗಳಲ್ಲಿ ಎಸ್ ಪಿ ಎರಡರಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಬಿಎಸ್ ಪಿ ಹಾಗೂ ಆರ್ ಎಲ್ ಡಿ ತಲಾ ಒಂದು ಸ್ಥಾನಗಳನ್ನು ಪಡೆದಿತ್ತು.
ಬೃಜ್ ವಿಭಾಗದ ಮೂರು ಜಿಲ್ಲೆಗಳಲ್ಲಿ (ಆಗ್ರಾ,ಆಲಿಘಡ್ ಮತ್ತು ಮಥುರಾ) 20 ಸ್ಥಾನಗಳಲ್ಲಿ ಬಿಎಸ್ ಪಿ ಗೆದ್ದಿದ್ದ ಮಥುರಾ ಕ್ಷೇತ್ರವೊಂದನ್ನು ಹೊರತುಪಡಿಸಿ ಉಳಿದೆಲ್ಲ ಕ್ಷೇತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಬಿಜೆಪಿ ಗೆಲುವು ಸಾಧಿಸಿತ್ತು. ಅಂದರೆ ಒಟ್ಟು 58 ಕ್ಷೇತ್ರಗಳಲ್ಲಿ 53 ಕ್ಷೇತ್ರಗಳು ಬಿಜೆಪಿ ಪಾಲಾಗಿತ್ತು. ಇವುಗಳಲ್ಲಿ ಕನಿಷ್ಠ ಅರ್ಧದಷ್ಟು ಸ್ಥಾನಗಳನ್ನು ಉಳಿಸಿಕೊಂಡರೂ ಬಿಜೆಪಿ ಸಮಾಧಾನ ಪಟ್ಟುಕೊಳ್ಳಬಹುದು. ಆದರೆ ಚುನಾವಣೆಗಳಲ್ಲಿ ಸಣ್ಣದಾಗಿ ಏಳುವ ಸುಳಿಗಾಳಿ ಯಾರಿಗೂ ಸುಳಿವೇ ನೀಡದೆ ಸುಂಟರಗಾಳಿಯಾಗುವುದೂ ಇದೆ. ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಆಡಳಿತಾರೂಢ ಪಕ್ಷವೇ ಇಂತಹ ಸುಂಟರಗಾಳಿಗೆ ಬಲಿಯಾಗುವುದು.

Please follow and like us: