ಬ್ರಾಹ್ಮಣರ ಮಾಂಸಾಹಾರ ಸೇವನೆಯೂ… ಅಂಬೇಡ್ಕರರ ವಿಚಾರಗಳೂ… Part-2

raghuttama-hooba-ambedkar_kannadanet
ಶಿವಮೊಗ್ಗ ಜಿಲ್ಲೆ ಮತ್ತೂರಿನಲ್ಲಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಯಾಗ ಮಾಡಿ ಮಾಂಸ ತಿಂದಿರುವುದು ರಾಜ್ಯಾದ್ಯಾಂತ ದೊಡ್ಡ ಸುದ್ದಿಯಾಗಿದೆ. ಸೋಮಯಾಗದಲ್ಲಿ ೮ ಆಡುಗಳನ್ನು ಬಲಿ ನೀಡಲಾಗಿದೆ, ಸೋಮರಸ (ಬಟ್ಟಿ ಇಳಿಸಿದ ಹೆಂಡ)ವನ್ನೂ ಕೂಡ ಸೇವಿಸಲಾಗಿದೆ. ಈ ಹಿನ್ನೆಲೆಯಲ್ಲಿ ಇದೊಂದು ಸಂಚಲನ ಸೃಷ್ಟಿಸಿರುವ ಪ್ರಕರಣವಾಗಿದೆ. ಸಂಚಲನ, ಯಾಕೆಂದರೆ ಯಾವ ಸಮುದಾಯ ಸಂಪೂರ್ಣ ಸಸ್ಯಾಹಾರಿ ಎಂದು ಸಮಾಜ ನಂಬಿದೆಯೋ ಮತ್ತು ಅವರ ಸಸ್ಯಾಹಾರದ ಮೇಲೆ ಜನ ಮೇಲು- ಕೀಳು, ವೆಜ್ಜು-ನಾನ್ ವೆಜ್ಜು ಎಂದು ಭಿನ್ನಭೇದ ಆಚರಿಸುತ್ತಾರೋ ಅದರ ಬುಡ ಅಲ್ಲಾಡಲು ಇದರಿಂದ ಪ್ರಾರಂಭವಾಗಿದೆಯಲ್ಲ, ಜಾತಿವ್ಯವಸ್ಥೆ ಸಡಿಲಗೊಳ್ಳಲು ಇದು ಪ್ರೇರೇಪಣೆಯಾಗಿದೆಯಲ್ಲ ಎಂಬ ಕಾರಣಕ್ಕೆ ಇದು ಸಂಚಲನ. ಈ ನಿಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಇದರ (ಬ್ರಾಹ್ಮಣರ ಮಾಂಸ ಸೇವನೆಯ) ಇತಿಹಾಸ, ಅದರಲ್ಲೂ ಬಾಬಾಸಾಹೇಬ್ ಅಂಬೇಡ್ಕರರು ಅಂತಹ ಇತಿಹಾಸವನ್ನು ದಾಖಲಿಸಿರುವುದರ ಬಗ್ಗೆ ತಿಳಿದಕೊಳ್ಳುವ ಅಗತ್ಯವಿದೆ. ತನ್ಮೂಲಕ ಜಾತಿವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ನಾಶಕ್ಕೆ ನಮ್ಮದೂ ಕೂಡ ಪುಟ್ಟ ಕಾಣಿಕೆ ನೀಡುವ ಅಗತ್ಯವಿದೆ. ಅಂಬೇಡ್ಕರರೇನು ಉದ್ದೇಶಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಅಥವಾ ಯಾರಿಗೋ ಮಸಿ ಬಳಿಯಬೇಕು ಎಂಬ ಕಾರಣಕ್ಕೆ ಇತಿಹಾಸವನ್ನು, ಬ್ರಾಹ್ಮಣರ ಮಾಂಸಾಹಾರವನ್ನು ದಾಖಲಿಸಿಲ್ಲ. ೧೯೪೮ರಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟಗೊಂಡ ’ದಿ ಅನ್‌ಟಚಬಲ್ಸ್’ ಎಂಬ ಅವರ ಕೃತಿಯಲ್ಲಿ ಅಸ್ಪೃಶ್ಯತೆ ಅದು ಹೇಗೆ ಉಗಮವಾಯಿತು? ಅಸ್ಪೃಶ್ಯರು ಯಾರು? ಅವರೇಕೆ ಅಸ್ಪೃಶ್ಯರಾದರು? ಅದಕ್ಕಿಂತ ಮೊದಲು ಅವರು ಏನಾಗಿದ್ದರು? ಅವರ ಸಂಸ್ಕೃತಿ-ಧರ್ಮ ಏನು? ಅವರು ಸಸ್ಯಾಹಾರಿಗಳೇ? ಮಾಂಸಾಹಾರಿಗಳೇ? ಇತ್ಯಾದಿ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳನ್ನು ಹಾಕಿಕೊಂಡು ಉತ್ತರ ಕಂಡುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾ ಹೋಗಿದ್ದಾರೆ. ಅಂತಹ ಉತ್ತರಗಳ ಮಾದರಿಯಲ್ಲಿ ಅವರು ಕಂಡುಕೊಂಡ ಅನೇಕ ಸತ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದು ಅಂಶವೆಂದರೆ ’ಅಸ್ಪೃಶ್ಯತೆಯ ಮೂಲವಾಗಿ ದನದ ಮಾಂಸ ಸೇವನೆ’ ಎಂಬ ಅಂಶ. ಅಂದಹಾಗೆ ಮೇಲ್ಕಾಣಿಸಿದ ರೀತಿ ಹೀಗೆ ಪ್ರಶ್ನಿಸುತ್ತಲೇ ಅಂಬೇಡ್ಕರರು ಈ ಸಂಬಂಧ ಹಲವು ಉಪ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳನ್ನು ಎತ್ತುತ್ತಾರೆ. ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರಮುಖವಾದುದ್ದೆಂದರೆ Did the Hindus never eat beef? (ಹಿಂದೂಗಳು ಎಂದೂ ಕೂಡ ದನದ ಮಾಂಸ ತಿಂದೇ ಇಲ್ಲವೆ?),Why did non-brahmins give up beef eating?  (ಬ್ರಾಹ್ಮಣೇತರರೇಕೆ ದನದ ಮಾಂಸ ತಿನ್ನುವುದನ್ನು ಬಿಟ್ಟರು?), What made the Brahmins become vegetarians?  (ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಸಸ್ಯಾಹಾರಿಗಳಾಗಲು ಏನು ಕಾರಣ?)
ಖಂಡಿತ, ಅಂಬೇಡ್ಕರraghuttama-hooba-kannadanetರು ಕೇಳಿರುವ ಕಡೆಯ ಪ್ರಶ್ನೆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಮಾಂಸಾಹಾರಿಗಳಾಗಿದ್ದರು ಎಂಬುದನ್ನು ಶ್ರುತಪಡಿಸುತ್ತದೆ. ಈ ಸಂಬಂಧ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಮತ್ತು ಬ್ರಾಹ್ಮಣೇತರರನ್ನು ಪರಸ್ಪರ ಹೋಲಿಕೆ ಮಾಡುತ್ತಾ ಅಂಬೇಡ್ಕರರು ಹೇಳುವುದೇನೆಂದರೆ ಮೊದಲಿಗೆ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣೇತರರು ಒಂದು ಕ್ರಾಂತಿಯ ಮೂಲಕ ಹಾದುಹೋಗಿದ್ದಾರೆ. ದನದ ಮಾಂಸ ತಿನ್ನುವವರಾಗಿದ್ದ ಅವರು (ಬ್ರಾಹ್ಮಣೇತರರು) ದನದ ಮಾಂಸ ತಿನ್ನದವರಾದದ್ದು ನಿಜಕ್ಕೂ ಒಂದು ಕ್ರಾಂತಿಯೇ! ಆಶ್ವರ್ಯವೆಂದರೆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣೇತರರು ಒಂದು ಕ್ರಾಂತಿಯನ್ನು ಅನುಭವಿಸುವಂತಾದರೆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಒಮ್ಮೆಲೇ ಎರಡು ಕ್ರಾಂತಿಗಳನ್ನು ನೋಡುವಂತಾಯಿತು! ಅಂದರೆ ಅವರು ದನದ ಮಾಂಸ ತಿನ್ನುವುದನ್ನು ಬಿಟ್ಟದ್ದು ಒಂದು ಕ್ರಾಂತಿಯಾದರೆ, ಒಟ್ಟಾರೆ ಅವರು ಮಾಂಸ ತಿನ್ನುವುದನ್ನೇ ಬಿಟ್ಟದ್ದು ತನ್ಮೂಲಕ ಸಸ್ಯಾಹಾರಿಗಳಾಗಿದ್ದು ಮತ್ತೊಂದು ಕ್ರಾಂತಿ. (ಅಂಬೇಡ್ಕರ್ ಬರಹಗಳು, ಇಂಗ್ಲಿಷ್ ಸಂ.೭, ಪು.೩೩೪). ಮತ್ತೆ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗುವುದೆಂದರೆ ಅಂಬೇಡ್ಕರರ ಮೇಲಿನ ಮಾತುಗಳು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಬರೇ ಮಾಂಸಾಹಾರಿಗಳಾಗಿರಲಿಲ್ಲ ಬದಲಿಗೆ ದನದ ಮಾಂಸವನ್ನು ಕೂಡ ಸೇವಿಸುತ್ತಿದ್ದರು ಎಂಬುದನ್ನು ಸಾರಿಹೇಳುತ್ತವೆ. ಅಂಬೇಡ್ಕರರು ಈ ಸಂಬಂಧ ಸಾಕ್ಷಿಗಳನ್ನು ಎಲ್ಲಿ ಹೆಕ್ಕಿದ್ದಾರೆ? ಬ್ರಾಹ್ಮಣರ ಶೃತಿ-ಸ್ಮೃತಿಗಳಿಂದ. ಐತ್ತೇರಿಯ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ, ಶತಪಥ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ, ಅಪಸ್ತಂಭ ಧರ್ಮಸೂತ್ರ, ಅಶ್ವಲ್ಯಾಯನ ಗೃಹ್ಯ ಸೂತ್ರ, ವಾಜಸನೇಯಿ ಸಂಹಿತೆ, ಋಗ್ವೇದ- ಇವೇ ಅಂಬೇಡ್ಕರರು ಹೆಕ್ಕಿ ತೆಗೆಯಲು ಬಳಸಿಕೊಂಡಿರುವ ಆಧಾರ ಗ್ರಂಥಗಳು.
ಹಾಗಿದ್ದರೆ ಇಲ್ಲೆಲ್ಲ ದನ ಅಥವಾ ಹಸು ಪವಿತ್ರ ಎಂದು ಉಲ್ಲೇಖ ಆಗಿಲ್ಲವೆ? ಹೌದು, ಉಲ್ಲೇಖ ಇದೆ. ಅಂಬೇಡ್ಕರರು ಕೂಡ ಇದನ್ನು ಒಪ್ಪುತ್ತಾರೆ. ಅವರ ಮಾತನ್ನೇ ದಾಖಲಿಸುವುದಾದರೆ ಋಗ್ವೇದದಲ್ಲಿ ಹಸುವಿಗೆ ನೀಡಿರುವ ’ಅಘ್ನ್ಯ’ ಎಂಬ ವಿಶೇಷಣದ ಅರ್ಥವೆಂದರೆ, ಹಸು ಅದು ಹಾಲು ಕೊಡುತ್ತದೆ ಆದ್ದರಿದ ಅದನ್ನು ಕೊಲ್ಲವುದು ಯೋಗ್ಯವಲ್ಲ. ಹಾಗೆಯೇ ಋಗ್ವೇದದಲ್ಲಿ ಹಸುವನ್ನು ಪವಿತ್ರೀಕರಣಗೊಳಿಸಲಾಗಿದೆ ಎಂಬುದು ಕೂಡ ಒಟ್ಟಾರೆ ನಿಜ. ಆದರೆ ವಾಸ್ತವವೆಂದರೆ ಹಸುವನ್ನು ಹೀಗೆ ಪವಿತ್ರವೆಂದು, ಶ್ರೇಷ್ಠವೆಂದು ನೋಡಬೇಕು ಎಂಬುದು ಕೃಷಿಕ ಸಮುದಾಯವಾದ ಇಂಡೋ ಆರ್ಯರ ಒಂದು ಆಕಾಂಕ್ಷೆಯಾಗಿತ್ತು ಅಷ್ಟೆ. ಇಂತಹ ಆಕಾಂಕ್ಷೆಯ ಕಾರಣಕ್ಕಾಗಿ ಹಸುವಿಗೆ ಅಂಟಿಸಲಾದ ಅದರ ಈ ಉಪಯೋಗದ ಅನ್ವಯ ಆಹಾರದ ಉದ್ದೇಶಕ್ಕಾಗಿ ಅದನ್ನು ಕೊಲ್ಲಲಿಕ್ಕಾಗಿ ಆರ್ಯರಿಗೆ ಯಾವುದೇ ರೀತಿಯ ತಡೆಯನ್ನು ಒಡ್ಡಲಿಲ್ಲ. ನಿಜ ಹೇಳಬೇಕೆಂದರೆ ಹಸು ಪವಿತ್ರ ಎಂದು ಪರಿಗಣಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದ ಕಾರಣಕ್ಕಾಗಿಯೇ ಅದನ್ನು ಕೊಲ್ಲಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು! ಈ ಸಂಬಂಧ ಧರ್ಮಶಾಸ್ತ್ರ ವಿಚಾರ ಎಂಬ ಮರಾಠಿ ಕೃತಿಯಲ್ಲಿ ಶ್ರೀ ಕೇನ್‌ರವರು ಹೇಳುವುದೇನೆಂದರೆ ವೇದಗಳಲ್ಲಿ ಹಸುವನ್ನು ಪವಿತ್ರಗೊಳಿಸಲಾಗಿರಲಿಲ್ಲ ಎಂದಲ್ಲ. ನಿಜಹೇಳಬೇಕೆಂದರೆ ಅದರ ಪಾವಿತ್ರೀಕರಣದ ಕಾರಣಕ್ಕಾಗಿಯೇ ವಾಜಸನೇಯಿ ಸಂಹಿತೆ ಹಸುವನ್ನು ತಿನ್ನಲೇಬೇಕು ಎಂದು ಕಟ್ಟಾಜ್ಞೆ ವಿಧಿಸಿತ್ತು. ಇನ್ನು ಋಗ್ವೇದ ಕಾಲದ ಆರ್ಯರು ಆಹಾರದ ಉದ್ದೇಶಕ್ಕಾಗಿ ಹಸುವನ್ನು ಕೊಲ್ಲುತ್ತಿದ್ದರು ಮತ್ತು ತಿನ್ನುತ್ತಿದ್ದರು ಎಂಬುದನ್ನು ಋಗ್ವೇದವೇ ಧಾರಾಳವಾಗಿ ಸ್ಪಷ್ಟಪಡಿಸುತ್ತದೆ. ಋಗ್ವೇದದ (ಹತ್ತನೇ ಅಧ್ಯಾಯ, ಶ್ಲೋಕ.೮೬.೧೪) ದಲ್ಲಿ ಇಂದ್ರ ಹೇಳುತ್ತಾನೆ ಅವರು ಒಬ್ಬನಿಗಾಗಿ ಹದಿನೈದರಿಂದ ಇಪ್ಪತ್ತು ಎತ್ತುಗಳನ್ನು ಅಡುಗೆ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರು. ಋಗ್ವೇದದ(ಹತ್ತನೇ ಅಧ್ಯಾಯ, ಶ್ಲೋಕ.೯೧.೧೪) ಹೇಳುತ್ತದೆ ಅಗ್ನಿಗೆ ಟಗರುಗಳು, ಗೂಳಿಗಳು, ಗೊಡ್ಡುದನಗಳು, ಎತ್ತುಗಳು ಮತ್ತು ಕುದುರೆಗಳನ್ನು ಬಲಿಕೊಡಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಹಾಗೆಯೇ ಋಗ್ವೇದದ (ಹತ್ತನೇ ಅಧ್ಯಾಯ, ಶ್ಲೋಕ.೭೨.೬) ದಲ್ಲಿ ಕಾಣಸಿಗುವುದೆಂದರೆ ಹಸುವನ್ನು ಒಂದು ಖಡ್ಗ ಅಥವಾ ಮಚ್ಚಿನಿಂದ ಕೊಲ್ಲಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು ಎಂಬುದು.
ಮುಂದುವರಿದು ಅಂಬೇಡ್ಕರರು ಬರೀ ಹಸುವನ್ನು ಕೊಲ್ಲುವುದಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ, ಯಾವ ಬಗೆಯ ಹಸುವನ್ನು ಕೊಲ್ಲಬೇಕು ಎಂಬುದನ್ನೂ ಕೂಡ ಶಾಸ್ತ್ರಗಳು ಸೂಚಿಸಿವೆ ಎಂಬುದನ್ನು ತಿಳಿಸುತ್ತಾ, ತೈತ್ತೇರಿಯ ಬ್ರಾಹ್ಮಣದಲ್ಲಿ ಪಟ್ಟಿಮಾಡಲ್ಪಟ್ಟಿರುವ ಕಾಮ್ಯಾಷ್ಠಿಗಳು, ಹಸುಗಳು ಮತ್ತು ಎತ್ತುಗಳನ್ನು ಬಲಿಕೊಡುವುದನ್ನಷ್ಟೆ ಸೂಚಿಸುವುದಿಲ್ಲ ಬದಲಿಗೆ ಯಾವ ಯಾವ ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ಯಾವ ಯಾವ ಬಗೆಯ ಹಸುಗಳು ಮತ್ತು ಎತ್ತುಗಳನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು ಎಂಬುದನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತವೆ ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ. ಇದಕ್ಕೆ ಪೂರಕವಾಗಿ, ಉದಾಹರಣೆಗೆ ವಿಷ್ಣುವಿಗೆ ಬಲಿ ನೀಡಲು ಕುಳ್ಳಾಗಿ ಇರುವ ಒಂದು ಎತ್ತನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು, ವೃತ್ತದ ವಿನಾಶಕ ಆಗಿರುವ ಇಂದ್ರನಿಗೆ ಸೊರಗಿದ ಕೊಂಬಿನ ಹಣೆಯಲ್ಲಿ ಜ್ವಾಲೆಯನ್ನು ಹೊಂದಿರುವ ಗೂಳಿಯನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು. ಇನ್ನು ಪೂಷಣ ಎಂಬುವವನಿಗೆ ಒಂದು ಕಪ್ಪು ದನ, ರುದ್ರನಿಗೆ ಕೆಂಪು ದನ, ಹೀಗೆ … ಅಂದಹಾಗೆ ತೈತ್ತೇರಿಯ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ಹೇಳುವ ಮತ್ತೊಂದು ಬಲಿ ’ಪಂಚ ಸರದಿಯ ಸೇವ’ ಎಂಬುದು. ಇದರ ಮುಖ್ಯ ಅಂಶವೆಂದರೆ ಹದಿನೇಳು ಐದು ವರ್ಷದೊಳಗಿನ ಡುಬ್ಬಗಳಿಲ್ಲದ, ಕುಳ್ಳಗಿನ ಹೋರಿಗಳು ಮತ್ತು ಅಷ್ಟೇ ಸಂಖ್ಯೆಯ ಮೂರು ವರ್ಷದೊಳಗಿನ ಕುಳ್ಳಗಿನ ಕರುಗಳನ್ನು ಬಲಿಕೊಡಬೇಕು ಎಂಬುದು.
ಇನ್ನು ಅಪಸ್ತಂಭ ಧರ್ಮಸೂತ್ರದ ಶ್ಲೋಕಗಳು (೧೪, ೧೫, ೨೯) ಹೇಳುವುದೆಂದರೆ ಹಸು ಮತ್ತು ಗೂಳಿ ಪವಿತ್ರವಾದವುಗಳಾಗಿವೆ. ಆ ಕಾರಣದಿಂದ ಅವುಗಳನ್ನು ತಿನ್ನಬೇಕು. ಈ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಗೃಹ್ಯಸೂತ್ರದಲ್ಲಿ ಕಂಡುಬರುವ ’ಮಧುಪರ್ಕ’ ಎಂಬುವುದರ ವಿವರಣೆಯನ್ನು ಅಂಬೇಡ್ಕರರು ಕೊಡುತ್ತಾರೆ. ಆ ವಿವರಣೆಯಂತೆ, ಆರ್ಯರಲ್ಲಿ ಪ್ರಮುಖ ಅತಿಥಿಗಳನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸುವ ಒಂದು ಶಿಷ್ಟಾಚಾರ ರೂಢಿಯಲ್ಲಿತ್ತು. ಆ ಶಿಷ್ಟಾಚಾರ ನಂತರ ಒಂದು ಪದ್ಧತಿಯಾಗಿ ಪರಿವರ್ತನೆಯಾಯಿತು. ತದನಂತರ ಅದು ಒಂದು ಆಚರಣೆಯೂ ಆಯಿತು. ಈ ಅಚರಣೆಯ ಮುಖ್ಯ ಅಂಶವೆಂದರೆ ಮಧುಪರ್ಕದ ಆರ್ಪಣೆ. ಮಧುಪರ್ಕದ ಈ ಸಂಪೂರ್ಣ ವಿವರಣೆ ಅನೇಕ ಗೃಹ್ಯಸೂತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ದಾಖಲಾಗಿದೆ. ಬಹುತೇಕ ಗೃಹ್ಯ ಸೂತ್ರಗಳ ಅಧಾರದ ಮೇಲೆ ಹೇಳುವುದಾದರೆ ಮಧುಪರ್ಕವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸುವ ಹಕ್ಕನ್ನು ಹೊಂದಿರುವ ಆರು ಜನರು ಕಾಣಸಿಗುತ್ತಾರೆ. ಅವರು ಯಾರ‍್ಯಾರೆಂದರೆ ೧.ಋತ್ವಿಜ ಅಥವಾ ಬಲಿಯನ್ನು ನಡೆಸಲು ಕರೆಯಲ್ಪಡುವ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ. ೨.ಆಚಾರ್ಯ, ಅಂದರೆ ಗುರು. ೩. ಮದುಮಗ. ೪.ರಾಜ. ೫.ಆಗತಾನೆ ಗುರುಕುಲದಲ್ಲಿ ತನ್ನ ವಿದ್ಯಾಭ್ಯಾಸ ಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸಿ ಬಂದಿರುವ ಸ್ನಾತಕ. ೬.ಆಥಿತ್ಯ ನೀಡುವವರಿಗೆ ಯಾರು ಪ್ರಿಯವಾಗಿರುತ್ತಾನೋ ಆತ. ಅಂದಹಾಗೆ ಈ ಆರು ಜನರಲ್ಲಿ ರಾಜ, ಋತ್ವಿಜ ಮತ್ತು ಆಚಾರ್ಯರನ್ನು ಹೊಪರತತು ಪಡಿಸಿ ಉಳಿದ ಮೂವರಿಗೆ (ಮದುಮಗ, ಸ್ನಾತಕ, ಅಥಿತಿ) ವರ್ಷಕ್ಕೆ ಒಮ್ಮೆ ಮಾತ್ರ ಮಧುಪರ್ಕ ನೀಡಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಆದರೆ ರಾಜ, ಋತ್ವಿಜ ಮತ್ತು ಆಚಾರ್ಯರಿಗೆ ಅವರು ಯಾವಾಗ ಆಗಮಿಸಿದರೂ ಅವರಿಗೆ ಮಧುಪರ್ಕ ಅರ್ಪಿಸಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು.
ಈ ’ಮಧುಪರ್ಕ’ದಲ್ಲಿ ಏನೇನಿರುತ್ತಿತ್ತು? ಮಾಧವ ಗೃಹ್ಯ ಸೂತ್ರ (ಅಧ್ಯಾಯ ೧, ಶ್ಲೋಕ ೯.೨೨) ಹೇಳುತ್ತದೆ ವೇದದ ಆಜ್ಞೆಯಂತೆ ಮಾಂಸರಹಿತವಾಗಿ ಮಧುಪರ್ಕ ತಯಾರಿಸುವುದು ಸಲ್ಲದು ಮತ್ತು ಆ ಗೃಹ್ಯಸೂತ್ರ ಶಿಫಾರಸು ಮಾಡುವುದೇನೆಂದರೆ ಒಂದು ವೇಳೆ ಹಸು ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಂಡು ಹೋಗಿದ್ದರೆ ಆಗ ಆಡಿನ ಮಾಂಸ ಅಥವಾ ಪಾಯಸ (ಹಾಲಿನ ಜೊತೆ ಅಕ್ಕಿ ಬೇಯಿಸಿದ) ನೀಡಬೇಕು. ಇನ್ನು ಹಿರಣ್ಯ ಗೃಹ್ಯ ಸೂತ್ರ ಹೇಳುತ್ತದೆ ಮಧುಪರ್ಕದಲ್ಲಿ ಬೇರೇ ಮಾಂಸವನ್ನು ಸಹ ನೀಡಬಹದು. ಹಾಗೆಯೇ ಬೌದ್ಧಾಯನ ಗೃಹ್ಯ ಸೂತ್ರ ಹೇಳುತ್ತದೆ ಒಂದು ವೇಳೆ ಹಸು ಹೊರಗಡೆ ಹೋಗಿದ್ದರೆ ಆಡು ಅಥವಾ ಟಗರಿನ ಮಾಂಸವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಬಹುದು. ಅದೂ ಇಲ್ಲ ಅಂದರೆ ಮಾಂಸರಹಿತವಾಗಿ ಮಧುಪರ್ಕ ಸಾಧ್ಯವೇ ಇಲ್ಲದಿರುವುದರಿಂದ ಜಿಂಕೆ ಇತ್ಯಾದಿ ಕಾಡುಪ್ರಾಣಿಗಳ ಮಾಂಸವನ್ನಾದರೂ ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು. ಈ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಅಕಸ್ಮಾತ್ ಯರಿಗಾದರೂ ಮಾಂಸ ಅರ್ಪಿಸುವುದು ಸಾಧ್ಯವೇ ಇಲ್ಲ ಎಂದಾಗ ಧಾನ್ಯವನ್ನು ಬಡಿಸಬಹದು. ಒಟ್ಟಾರೆ ಸ್ಪಷ್ಟ ಅದೆಂದರೆ ಮಧುಪರ್ಕದ ಅತ್ಯಗತ್ಯ ಘಟಕ ಮಾಂಸ ಅದರಲ್ಲೂ ಹಸುವಿನ ಮಾಂಸ ಎಂಬುದು. (ಸಂ.೭, ಪು.೩೨೬)
ಈ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಅಥಿತಿಗಾಗಿ ಹಸುವನ್ನು ಕೊಲ್ಲುವುದು ಅದೆಷ್ಟು ಮಟ್ಟಕ್ಕೆ ಬೆಳೆದಿತ್ತು? ಹೇಗೆಂದರೆ ಆಗಮಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಅಥಿತಿಯನ್ನು ’ಗೋಘ್ನ’ ಎನ್ನಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಅಂದರೆ ಹಸುವನ್ನು ಕೊಲ್ಲುವವ ಎಂದರ್ಥ! ಈ ನಿಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಹಸುವಿನ ಈ ಯಥೇಚ್ಛ ಹತ್ಯೆಯನ್ನು ತಪ್ಪಿಸಲು ಅಶ್ವಲ್ಯಾಯನ ಗೃಹ್ಯ ಸೂತ್ರ ನೀಡಿದ್ದ ಒಂದು ಸಲಹೆ ಎಂದರೆ ಮನೆಗೆ ಅಥಿತಿ ಬಂದಾಗ ಶಿಷ್ಟಾಚಾರವನ್ನು ಉಲ್ಲಂಘಿಸಲು ಹಸುವನ್ನು ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುವಂತೆ ಮಾಡಬೇಕು ಎಂದು! ಇಲ್ಲಿ ಅಂಬೇಡ್ಕರರು ಅಪಸ್ತಂಭ ಗೃಹ್ಯ ಸೂತ್ರದ ಸತ್ತ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಶವಸಂಸ್ಕಾರಕ್ಕೆ ಪ್ರಾಣಿಗಳನ್ನು ಬಲಿಕೊಟ್ಟು ಆ ಪ್ರಾಣಿಯ ವಿವಿಧ ಅಂಗಗಳನ್ನು ಆ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ವಿವಿಧ ಅಂಗಗಳ ಮೇಲೆ ಇಡುವುದನ್ನು ಉಲ್ಲೇಖಿಸುತ್ತಾರೆ. ಈ ಪ್ರಕಾರ, ಉದಾಹರಣೆಗೆ ಸತ್ತ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಹೃದಯದ ಮೇಲೆ ಪ್ರಾಣಿಯ ಹೃದಯ ಇಡುವುದು, ಸತ್ತ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಕೈಗಳ ಮೇಲೆ ಪ್ರಾಣಿಗಳ ಕಿಡ್ನಿಗಳನ್ನು ಇಡುವುದು, ಹೀಗೆ… ಅಂದರೆ ಸತ್ತ ಆ ವ್ಯಕ್ತಿಯು ಸತ್ತ ಆ ಪ್ರಾಣಿಯ ಪ್ರಾಣ ಮತ್ತು ವಿವಿಧ ಅಂಗಗಳ ಮೂಲಕ ಮತ್ತೆ ಮರು ಹುಟ್ಟಲಿ ಎಂದು ಹೀಗೆ ಇಡಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಆ ನಂತರವಷ್ಟೆ ಅದನ್ನು ಸುಡಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು! (ಸಂ.೭, ಪು.೩೨೭)
ಮುಂದುವರಿದು ಅಂಬೇಡ್ಕರರು ಹೇಳುವುದೇನೆಂದರೆ ಅದೇ ಅಪಸ್ತಂಭ ಧರ್ಮಸೂತ್ರ ಮತ್ತು ಶತಪಥ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಗಳಲ್ಲಿ ಹಸುವಿನ ಈ ಹತ್ಯೆಯ ವಿರುದ್ಧ ಎಚ್ಚರಿಕೆಯ ಸಂದೇಶಗಳನ್ನೂ ನೀಡಲಾಗಿದೆ. ಹೀಗೆ ನೀಡಲಾದ ಸಂದೇಶ ಹಸುವನ್ನು ಯಥೇಚ್ಛವಾಗಿ ಕೊಲ್ಲುವುದು ಮತ್ತು ಅದನ್ನು ಯಥೇಚ್ಛವಾಗಿ ತಿನ್ನುವುದರ ವಿರುದ್ಧ ನೀಡಲಾದ ಎಚ್ಚರಿಕೆಯೇ ಹೊರತು ಹಸುವನ್ನು ಕೊಲ್ಲುವುದರ ವಿರುದ್ಧದ ನಿಷೇಧವಲ್ಲ. ನಿಜ ಹೇಳಬೇಕೆಂದರೆ ಹೀಗೆ ನೀಡಲಾದ ಎಚ್ಚರಿಕೆಯೇ ಹಸುವನ್ನು ಕೊಲ್ಲುವುದು ಮತ್ತು ತಿನ್ನುವುದು ಅದೆಷ್ಟು ಸಾಮಾನ್ಯ ಅಭ್ಯಾಸವಾಗಿತ್ತು ಎಂಬುದನ್ನು ಸಾಧಿಸಿ ತೋರಿಸುತ್ತದೆ ಎಂದು. ಈ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಅಂಬೇಡ್ಕರರು ಶತಪಥ ಬ್ರಾಹ್ಮಣದಲ್ಲಿ ಬರುವ ಆರ್ಯರ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಋಷಿಯಾದ ಯಜ್ಞವಲ್ಕ್ಯನ ಪ್ರಸಂಗವನ್ನು ದಾಖಲಿಸುತ್ತಾರೆ. ನಿಜ ಹೇಳಬೇಕೆಂದರೆ ಶತಪಥ ಬ್ರಾಹ್ಮಣದಲ್ಲಿ ಹಸುವಿನ ಹತ್ಯೆಯ ವಿರುದ್ಧ ನೀಡಲಾದ ಎಚ್ಚರಿಕೆ ಅದು ಋಷಿ ಯಜ್ಞವಲ್ಕ್ಯನಿಗೆ ನೀಡಿದ ಎಚ್ಚರಿಕೆಯಾಗಿತ್ತು! ಅಂದಹಾಗೆ ಇದಕ್ಕೆ ಯಜ್ಞವಲ್ಕ್ಯರು ನೀಡಿದ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆ? ಎಚ್ಚರಿಕೆಯನ್ನು ಸಾವಧಾನವಾಗಿ ಕೇಳಿದ ಯಜ್ಞವಲ್ಕ್ಯರು ಹೇಳಿದ್ದೆಂದರೆ ’ನನಗೋಸ್ಕರ ಒಂದನ್ನು ಕತ್ತರಿಸಿ. ಅದೂ ಎಳೆಗರುವಾಗಿದ್ದರೆ ಮಾತ್ರ ತಿನ್ನುತ್ತೇನೆ’ ಎಂದು!
ಒಟ್ಟಾರೆ ಅಂಬೇಡ್ಕರರ ಇವಿಷ್ಟು ವಿವಿಧ ಧರ್ಮಸೂತ್ರಗಳ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣಗಳ, ಋಗ್ವೇದದ ಆಧಾರದ ಬರಹಗಳ ಸಾರ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಆರ್ಯರ ಇತಿಹಾಸದ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಯಥೇಚ್ಛವಾಗಿ ಯಜ್ಞ-ಯಾಗ ಮತ್ತು ಶಿಷ್ಟಾಚಾರದ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಮಾಂಸಾಹಾರ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರು ಅದರಲ್ಲೂ ಹಸುವಿನ ಮಾಂಸ ಸೇವಿಸುತ್ತಿದ್ದರು ಎಂಬುದು. ಹಾಗಿದ್ದರೆ ಅವರು ಏಕೆ ಮಾಂಸಾಹಾರ ತೊರೆದರು? ಎಂಬ ಪ್ರಶ್ನೆಯೂ ಇಲ್ಲಿ ಮೂಡುತ್ತದೆ. ಅಂಬೇಡ್ಕರರು ಅದಕ್ಕೂ ಕೂಡ ತಮ್ಮ ಆ ಕೃತಿಯ ಮಂದಿನ ಅಧ್ಯಾಯಗಳಲ್ಲಿ ಉತ್ತರ ನೀಡುತ್ತಾರೆ. ಅಂಬೇಡ್ಕರರ ಬರಹಗಳ ಈ ಹಿನ್ನೆಲೆಯಲ್ಲಿ ಸದ್ಯ ಶಿವಮೊಗ್ಗದ ಮತ್ತೂರಿನಲ್ಲಿ ಸಂಕೇತಿಗಳು ನಡೆಸಿರುವ ಸೋಮಯಾಗದಲ್ಲಿ ಆಡುಗಳನ್ನು ಬಲಿಕೊಟ್ಟಿರುವುದು, ಸೋಮರಸ ಸೇವಿಸಿರುವುದನ್ನು ಉಲ್ಲೇಖಿಸುವುದಾದರೆ ಈಗ ನಡೆದಿರುವ ಈ ಆಚರಣೆ ಅದು ಸಂಪೂರ್ಣ ಋಗ್ವೇದ ಮತ್ತು ಧರ್ಮಸೂತ್ರಗಳ ಪ್ರಕಾರವೇ ನಡೆದಿದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಸ್ಪಷ್ಟಪಡಿಸುತ್ತದೆ. ಅಂದಹಾಗೆ ಮತ್ತೆ ಹೇಳುವುದಾದರೆ ಅಂಬೇಡ್ಕರರು ಇದನ್ನು ದಾಖಲಿಸಿರುವುದು ಯಾರಿಗೋ ಅಪಮಾನಮಾಡಬೇಕು, ಅಪಚಾರ ಎಸಗಬೇಕು ಎಂದಲ್ಲ. ಬದಲಿಗೆ ತನ್ನ ಸಮುದಾಯವಾದ ಅಸ್ಪೃಶ್ಯ ಸಮುದಾಯದ ಇತಿಹಾಸ ಹುಡುಕುತ್ತಾ ’ಸತ್ತ ಹಸುಗಳನ್ನು ತಿನ್ನುತ್ತಿದ್ದ ನನ್ನ ಜನ ಅಸ್ಪೃಶ್ಯರಾದದ್ದು ಹೇಗೆ? ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿ ಇನ್ಯಾರೂ ಹಸುಗಳನ್ನು ತಿಂದಿಲ್ಲವೆ? ತಿಂದಿದ್ದರೆ ಹಾಗೆ ಹಸುವಿನ ಮಾಂಸ ತಿನ್ನುವುದನ್ನು ಅವರು ಏಕೆ ಬಿಟ್ಟರು? ತನ್ನ ಜನರು ಏಕೆ ಬಿಡಲಿಲ್ಲ? ಆ ಕಾರಣಕ್ಕೆ ಅವರು ಹೇಗೆ ಅಸ್ಪೃಶ್ಯರಾಗುವಂತಾಯಿತು?’ ಎಂಬಿತ್ಯಾದಿ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳನ್ನು ಕೇಳಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾ ಈ ಸಂಬಂಧ ವಿವಿಧ ಶಾಸ್ತ್ರ-ಪುರಾಣಗಳು, ಶೃತಿ-ಸ್ಮೃತಿಗಳನ್ನು ಅಂಬೇಡ್ಕರರು ಜಾಲಾಡಿದ್ದಾರೆ. ಹಾಗೆ ಜಾಲಡುತ್ತಲೇ ತನ್ನ ಸಮುದಾಯದ ಸಂಸ್ಕೃತಿ ಮraghuttamma-hooba-kannadanetತ್ತು ಇತಿಹಾಸವನ್ನು ಬೇರೆ ಸಮುದಾಯಗಳ ಸಂಸ್ಕೃತಿ ಮತ್ತು ಇತಿಹಾಸದೊಡನೆ ಹೋಲಿಸುತ್ತಾ ಹಾದಿಯಲ್ಲಿ ಅಂಬೇಡ್ಕರರು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರ ಮಾಂಸಾಹಾರವನ್ನು ಕೂಡ ದಾಖಲಿಸಿದ್ದಾರಷ್ಟೆ. ಈ ನಿಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಅಂಬೇಡ್ಕರರ ಇಂತಹ ವಸ್ತುನಿಷ್ಠ ಅಧ್ಯಯನಶೀಲತೆ, ದೂರದೃಷ್ಟಿ, ಗತವನ್ನು ದಾಖಲಿಸಿ ಭವಿಷ್ಯಕ್ಕೆ ಪೂರಕವಾಗಿ ವರ್ತಮಾನವನ್ನು ಕಟ್ಟುವಲ್ಲಿನ ಅವರ ವಿಚಾರ, ಈ ಸಂಬಂಧದ ಅವರ ಸಾಹಿತ್ಯ ವರ್ತಮಾನದ ನಮ್ಮ ಅನೇಕ ವಿಚಾರಗಳಿಗೆ ಖಂಡಿತ ದೀವಿಗೆಯಾಗುತ್ತದೆ. ಹಾಗೆಯೇ ಶಿವಮೊಗ್ಗದಲ್ಲಿ ನಡೆದಿರುವ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರ ಮಾಂಸಾಹಾರ ಸೇವನೆಯನ್ನು ಪ್ರಸ್ತಾಪಿಸುವುದಾದರೆ ಅಕ್ಷರಶಃ ಈ ಘಟನೆ ಜಾತಿರಹಿತ ವ್ಯವಸ್ಥೆಗೆ ಅಡಿಗಲ್ಲಾಗುತ್ತದೆ. ಯಾಕೆಂದರೆ ಮುಂದೊಂದು ದಿನ ಎಲ್ಲರೂ ಆಹಾರದಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ಭೇದ ಭಿನ್ನ ಮಾಡದೆ ಮಾಂಸಾಹಾರ ಸಸ್ಯಾಹಾರ ಎಂದು ತಾರತಮ್ಯ ಮಾಡದೆ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಸೇವಿಸಿದರೆ? ಜಾತಿವ್ಯವಸ್ಥೆ ನಿಂತಿರುವ ಅಡಿಪಾಯ ಖಂಡಿತ ಕುಸಿಯುತ್ತದೆ. ಈ ಹಿನ್ನೆಲೆಯಲ್ಲಿ ಅಂಬೇಡ್ಕರರ ಬರಹಗಳ ಆಶಯ ಕೂಡ ಇದೇ ಆಗಿದೆ ಎಂಬುದೂ ಕೂಡ ನಾವು ಅತ್ಯಗತ್ಯ ಅರಿಯಬೇಕಾದ ವಾಸ್ತವ.
-ರಘೋತ್ತಮ ಹೊ.ಬ
ನಂ.೬೨, ೧ನೇ ಕ್ರಾಸ್, ೨ ಹಂತ,
ಚಾಮುಂಡೇಶ್ವರಿ ಬ್ಲಾಕ್.
ಗಿರಿದರ್ಶಿನಿ ಬಡಾವಣೆ, ಆಲನಹಳ್ಳಿ(ಅಂಚೆ)

Leave a Reply